ಅದು ನಮ್ಮ ೮ನೆ ತರಗತಿಯ ಆರಂಭದ ದಿನಗಳು.ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲೆಗಳಿಂದ ಬಂದತಹ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಮಿತ್ರರಾಗುತಿದ್ದ ಸಂದರ್ಭ. ತರಗತಿಯ ೪ನೆ ಬೆಂಚಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯ ಅವಿನಾಶ್ ಜಿ., ಅವನ ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಾನು ಬಲಭಾಗಕ್ಕ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಗೆಳೆಯ ನಿತಿನ್ ಕುಮಾರ್ ಕೂರುತಿದ್ದ. high ಸ್ಕೂಲ್ ಆರಂಭದ ದಿನಗಳಾದುದರಿಂದ ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಚೆಂದವಾಗಿ ತಪ್ಪಿಲ್ಲದೆ notes ಬರೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಉಮ್ಮಸ್ಸು.
ಅದೊಂದು ದಿನ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ನಮ್ಮ ವಿಜ್ಞಾನ ಮೇಡಂ notes ಕೊಡುತಿದ್ದರು. ಯಾವುದೊ ಎರಡು ಪದಗಳ ಮಧ್ಯೆ "ಹೈಫನ್" ಅಂದರು. ನಮ್ಮ ಮೂವರಿಗೂ ಆ ಕ್ಷಣವಷ್ಟೇ ಈ "ಹೈಫನ್" ಪ್ರಪ್ರಥಮವಾಗಿ ಪರಿಚಯವಾಗಿದ್ದು, ನಾವು ಪ್ರಪ್ರಥಮವಾಗಿ ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡದ್ದು (ನಮ್ಮ ಜೀವಮಾನದಲ್ಲಿ).ಮೂವರು ಮುಖ ಮುಖ ನೋಡಿಕೊಂಡರೂ ಯಾರಿಗೂ ಏನೂ ಹೊಳೆಯಲಿಲ್ಲ. ಮೇಡಂ ರಭಸದಲ್ಲಿ notes ಕೊಡುತಿದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಸ್ವಲ್ಪ ಜಾಗ ಬಿಟ್ಟು ಮುಂದೆ ಹೋದೆ. ತರಗತಿ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ವಿಚಾರಿಸಿದಾಗ ಗೆಳೆಯ ನಿತಿನ್ ಕೂಡ ಗೊತ್ತಾಗದೆ ನನ್ನ ಹಾಗೆ ಜಾಗ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಅವಿನಾಶ್ ಜಿ. ತಲೆ ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಮೇಡಂ ಹೈಫನ್ ಅಂತ ಹೇಳಿದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಪದಗಳ ಮಧ್ಯೆ "ಹೈಫನ್ ಹಾಕಿ" ಅಂತ ಅಕ್ಷರದಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದ. ಆಮೇಲೆ ಬೇರೆಯವರಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಿಸಿದಾಗ ನಮಗೆ ಈ ಹೈಫನ್ ಒಂದು symbol (-) ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು. ಈಂದಿಗೂ ಕೂಡ ಏನಾದರೂ ಬರೆಯುವಾಗ ಈ "-" ಬಂದಾಗಲೆಲ್ಲ ಆ ಘಟನೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ. ಮುಖದಲ್ಲಿ ಕಿರುನಗೆ ಅರಳುತ್ತದೆ.
ಈ ಬರಹ high ಸ್ಕೂಲ್ ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮಿತ್ರರಾಗಿದ್ದ ಆ ಅವಿನಾಶ್ ಜಿ.(ಹೈಫನ್ ಮಹಾನುಭಾವ) ಮತ್ತು ನಿತಿನ್ ಗೆ ಅರ್ಪಣೆ. ಅಂದ ಹಾಗೆ ಇಂದು ನಿತಿನ್ ಪಾಂಡಿಚೇರಿಯಲ್ಲಿ ಖ್ಯಾತ ವೈದ್ಯ, ಅವಿನಾಶ್ ಕರ್ನಾಟಕ ಪೋಲಿಸ್ ಪಡೆಯಲ್ಲಿ ಶಿಸ್ತಿನ ಸಿಪಾಯಿ.
No comments:
Post a Comment